Op een speciale persconferentie over het 15e Vijfjarenplan, gehouden door de Xinjiang Uygur Autonome Regio op 9 mei, zetten functionarissen een nieuwe toon voor de katoensector gedurende de komende vijf jaar: de productie zal worden gestabiliseerd rond 5,6 miljoen ton, zonder verdere pogingen tot blinde uitbreiding.

Dit doel betekent dat na 80 jaar van continue groei – culminerend in de eerste keer dat de grens van 6 miljoen ton in 2025 werd overschreden – de katoensector van Xinjiang officieel een nieuw stadium ingaat van “productie stabiliseren en kwaliteit verbeteren”.”

Voorbij “eindeloze groei”: wat betekent 5,6 miljoen ton?
Historisch gezien is de katoensector van Xinjiang een verhaal van uitbreiding. Beginnend met 5.000 metrische tonnen in 1949 en bereikte in 2025 een historisch hoogtepunt van 6,165 miljoen metrische tonnen, waardoor het aandeel van Xinjiang in de nationale katoenproductie steeg van 1,11% naar 92,21%. Het streefdoel van 5,6 miljoen metrische tonnen komt feitelijk neer op een terugkeer naar het niveau van 2024 (5,686 miljoen metrische tonnen), wat een daling van ongeveer 560.000 metrische tonnen ten opzichte van 2025 betekent.

Functionarissen hebben aangegeven dat ze tijdens de periode van het 15e Vijfjarenplan volledig rekening zullen houden met beperkingen op waterbronnen, de omvang van de teelt en de subsidie op de richtprijs, om dit doel te bereiken door middel van optimalisatie van de indeling, verbetering van de kwaliteit en verhoging van de opbrengst per oppervlakte-eenheid. Dit markeert een verschuiving in beleidslogica, van de eerdere nadruk op “continue uitbreiding” naar “kwaliteit en stabiliteit”.”

De realiteit: de productie in 2026 zal waarschijnlijk hoger liggen dan verwacht
Hoewel de beleidsrichting duidelijk is, kunnen marktdynamiek en natuurlijke omstandigheden samen ervoor zorgen dat de productie dit jaar niet daalt. Op basis van recente veldonderzoeken en industriële gegevens wordt verwacht dat de totale katoenproductie van Xinjiang in 2026 grotendeels gelijk blijft aan het voorgaande jaar, of zelfs op een hoog niveau blijft.

1. Vermindering van het teeltoppervlak blijft ver achter bij de plannen

Eind vorig jaar had Xinjiang gepland om het teeltoppervlak van katoen te verminderen van 42 miljoen mu naar 36 miljoen mu, een daling van meer dan 10%. Volgens de meest recente feedback van veldonderzoeken in Zuid- en Noord-Xinjiang in mei:

Optimistische schattingen wijzen erop dat de werkelijke vermindering van het teeltoppervlak slechts ongeveer 2 miljoen mu bedraagt, wat neerkomt op een algehele daling van slechts 3% tot 5%.

De implementatie varieert: behalve in enkele gebieden van de Bayingolin Mongoolse Autonome Prefectuur, waar verplichte braakleggingsbeleid effectief is uitgevoerd, hebben de meeste regio’s weinig bereidheid getoond om de teelt te verminderen, omdat katoen aanzienlijk winstgevender is dan gewassen zoals maïs en tarwe, waardoor het beleid slecht wordt nageleefd.

2. Opbrengsten blijven “stijgen”

Terwijl het teeltoppervlak niet is afgenomen, blijven de opbrengsten stijgen. Volgens een enquête van de Chinese Katoenvereniging wordt verwacht dat de katoenopbrengst in Xinjiang in 2026 2.414 kilogram per hectare zal bereiken, een stijging van 3,9% ten opzichte van het voorgaande jaar. Dit impliceert dat zelfs met een vermindering van 3–5% in het teeltoppervlak, de stijging van de opbrengst alleen al het verlies aan oppervlakte volledig zou kunnen compenseren.

De conclusies van de enquête wijzen erop dat, als de weersomstandigheden gunstig blijven, de totale katoenproductie van Xinjiang in 2026 niet significant zal afnemen ten opzichte van 2025, hoewel ze nog steeds onder de doelstelling van 5,6 miljoen ton zal blijven.

Beleidsimplicaties: Waarom vasthouden aan stabilisatie op 5,6 miljoen ton?
Gezien de moeilijkheid om deze doelstelling op korte termijn te halen, waarom heeft Xinjiang dan juist dit specifieke doel gesteld? Analisten wijzen erop dat dit drie belangrijke signalen uitzendt:

Ecologische rode lijnen: Zuid-Xinjiang staat onder druk door overexploitatie van grondwater en de ontginning van nieuw ontstaan woestijnland; beperkingen in waterbronnen zijn een onoverkomelijke harde grens geworden.

Overgang van “subsidies per mu” naar “prijsbepaling op basis van kwaliteit”: Door de totale productie te stabiliseren, worden middelen gericht op hoogrenderende, hoogwaardige productiegebieden, waardoor inefficiënte capaciteit geleidelijk wordt uitgefaseerd.

Aanpassing aan de internationale handelsomgeving: Tegen de achtergrond van complexe herstructureringen in wereldwijde toeleveringsketens, zal proactief beheer van de schaal en vermindering van de overmatige afhankelijkheid van één enkele gewassoort helpen de veerkracht van het landbouwsysteem te vergroten.

Toekomstperspectief: Vermindering van het aangeplante areaal wordt het centrale thema van het 15e Vijfjarenplan
Hoewel de productie in 2026 waarschijnlijk op een hoog niveau zal blijven, heeft het doel om “te stabiliseren op 5,6 miljoen ton” al een kader voor de komende vijf jaar vastgesteld.

Met voortdurende technologische vooruitgang op het gebied van de katoenopbrengst per oppervlakte-eenheid (zoals de brede invoering van druppelirrigatie onder plastic mulch en machinale oogst), zal het bereiken van de totale doelstelling van 5,6 miljoen metrische ton onvermijdelijk vereisen dat het aangeplante katoenareaal in Xinjiang de komende jaren aanzienlijk wordt teruggebracht.

Voor katoenboeren en ondernemingen langs de industriële keten is een duidelijk signaal afgegeven: het tijdperk waarin men zich uitsluitend baseerde op uitbreiding van het aangeplante areaal om de productie te verhogen, is voorbij; kwaliteit, opbrengst per oppervlakte-eenheid en kostenbeheersing zullen de sleutels zijn tot overleving in de komende vijf jaar.